Toch nog licht aan het eind van de container?

Roger Wagemans

In de afgelopen tijd kon het je niet ontgaan zijn: de aandacht die wij als buurtpreventie crabbehof vroegen voor de afvalproblemen in de wijk. Aandacht die steeds iets feller werd. Feller omdat er anders geen gehoor wordt gegeven en men de afvalproblemen steeds wat naar achteren schuift.

Ik heb er zelf genoeg over geschreven en verteld. Wie het allemaal gevolgd heeft, die weet dat onze vraag 2 boodschappen had. Een van de boodschappen was om de problemen op de politieke agenda te krijgen. Het zijn immers problemen die de stad dordrecht aangaan, niet alleen onze wijk. Politiek gezien valt er ook nog wat te winnen met de afvalproblemen die we hebben. We zijn dan ook blij dat er weer eens serieus naar gekeken wordt.

Onze steunende partij Beter Voor Dordt wil al sinds onze start een ander afvalbeleid, maar kregen niet genoeg mensen mee. Zelf ondervond ik ook de nodige tegenwerking, waarover ook geschreven is. Afvalproblemen los je niet zomaar op, hierbij moet je de bewoners zien te bereiken. En dat kost tijd en energie, een opgave die ik niet alleen kan doen. Daarom moeten alle partijen hun beleid herzien, maar ook proberen een manier te vinden om mensen tegemoed te komen.

Sleutelschande is niet het einde

De andere boodschap achter het verhaal is dat een groep vrijwilligers die elke dag, van ochtend tot avond, bereid zijn om de wijk schoon te maken, die een ondersteunende taak kan bieden voor iedereen. En hiervoor had ik maar 1 vraag: sleutel van de ondergrondse container. Maar dit was schijnbaar teveel gevraagd. Dit is een on onnodige lange strijd geweest die we allemaal hebben kunnen volgen. Het kreeg de naam sleutelschande. En als de sleutel dan echt niet komt, dan moet er gekeken worden naar een alternatief. Maar ook dit ging niet soepel. Het team dat zich deels had terug getrokken nam van de week een definitieve stop. Niet omdat het onderling slecht ging, niet omdat ze het afval moe waren, maar dat ze zich met de weinige vrijetijdsbesteding door de wijk zwoegen, en het sleutelverhaal en alternatief zo demotiverend werd… Gevoel van ondankbaarheid. Ondanks dat zij zijn teruggetreden, wil dat niet zeggen dat ze dat blijven. Onderling hebben we wat afspraken lopen.

Ik vroeg aandacht voor ook een eventueel alternatief. Want ik wil immers nog schonere straten. Als de sleutel niet kan, dan moeten we het afval ergens anders kwijt kunnen. Beste oplossing ergens een eigen ruimte. Ik had de politiek inmiddels bereikt, en voor het alternatief kwam de SP om de hoek. Deze legde het in de raadsvergadering voor aan wethouder Marco Stam. Het zou serieus aangepakt worden. Laat ik meteen erbij zeggen dat ik het contact tussendoor met de wethouder enorm waardeer en motiverend was.

Het alternatief lijkt dan nu echt te komen. Vrijdag ga ik met iemand van de gemeente kijken. Dat dit alternatief er is / komt, daar ben ik de sp weer dankbaar voor. Dankzij hun kwam het alternatief op tafel.

Het kost je bloed, zweet en tranen, ik ben bijna een jaar de strijd tegen het afval aangegaan, en dat geef ik niet op. Daarvoor geef ik teveel om mijn wijk

Je kan hieronder reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Next Post

Ondersteund worden en ondersteuning geven

Afgelopen vrijdag ben ik met een ambtenaar van de gemeente nog eens om tafel geweest om te kijken wat nu een passend alternatief voor mij is om de wijk Crabbehof schoner te krijgen van het afval. Ook heb ik nog even met de wethouder gesproken. Vrijdagavond heb ik laten weten […]