Feller tegen de dumpingen maakt het nodige los

Roger Wagemans

Het is de laatste tijd nogal een bewogen onderwerp geweest, onze strijd tegen het afval in Crabbehof. Vanaf onze oprichting heb ik beloofd er voor de bewoners te zijn en de pijn te verzachten door het afval te lijf te gaan. Ik heb ook beloofd me helemaal te geven en dat doe ik ook. Kunnen de dingen niet linksom, dan moet het maar rechtsom. 

Sinds het buurtpreventie team de wijk intrekt durven we te zeggen dat er zeker een verbetering is ten opzichte voor we begonnen, maar het is nog steeds te weinig voor een betere en gezonde leefomgeving. We hebben al heel wat aandacht kunnen vragen en wat dingen kunnen verwezenlijken, het straatbeeld is wat verbeterd. Niet gek, want we lopen immers 7 dagen van ochtend tot avond. We zien wat bewustwording en kunnen mensen soms bereiken. Het is allemaal gemoedelijk gegaan en ben  nooit kritisch geweest. Naar geen enkele partij of de gemeente. Hier was immers weinig aanleiding voor en heb altijd vol lof geschreven over o.a de gemeente.

gemeente dordrechtToch kwam hier wel een verandering in. In juni verscheen er al een artikel in het AD dat we de puinhopen zat zijn. Het afval was bijna niet weg te werken, maar vooral, er bleef een hoop werk liggen door andere partijen. Partijen die wel een hand uit staken, maar als het erop nakwam deze ook weer in trokken. Geen echte medewerking van wooncorporaties, met name woonbron. Verschillende keren met ze gesproken, verschillende keren werd me toegezegd om bijvoorbeeld eens mee door de wijk te lopen. Maar het bleef stil. En juist bij wooncorporaties valt veel te winnen, want de meeste problemen ontstaan in hun complexen.

Een ander probleem was dat ik ook liet zien wat er bleef liggen of waar er meer uitgehaald kon worden. Dat is immers ook iets wat we doen sinds onze start, het in beeld brengen. En dan gaat er ergens blijkbaar iets niet lekker als je te dichtbij komt of men is  het er niet mee eens dat het geplaatst is. Je krijgt dan een verzoek iets te verwijderen. Dat heb ik 2x gedaan, maar geen derde keer. Wanneer ik iets constateer dan laat ik dat zien. Wanneer ik ergens een mening of gedachte bij heb, dan geef ik die. Mocht ik fout zitten dan kan er een correctie overheen of kan men erover praten. Het gaat tever als dat niet meer mag. Ik hou het altijd netjes want scheld niet, en noem geen persoonlijke namen.

Ophef door een doodsimpele vraag

Wij willen een schone wijk voor iedereen. Voor de leefbaarheid, veiligheid en gezondheid. Dat doen wij vrijwillig en zonder eigenbelang. Om de wijk schoner te krijgen heb je meer nodig dan een prikker, handschoenen en afvalzakken. Zeker als het gaat om dumpingen. Wij ruimen ze in de meeste gevallen, soms moeten we het laten liggen omdat we het niet meer verwerkt krijgen of omdat containers vastlopen. Grofvuil moeten we sowieso laten liggen. Maar wat zou de wijk er weer op achteruit gaan als we niets meer ruimde.

Om het werk makkelijker te maken, vastlopers te verhelpen en in te springen bij bepaalde situaties vroegen wij om een sleutel van de ondergrondse containers. En hier ging het fout. De gemeente werkte wel mee, in zoverre om dat voor elkaar te krijgen. Alleen, een direct antwoord bleef uit en er kwam steeds iemand anders in het spel. De vraag bleef onnodig lang op de plank liggen. Hvc werkte hierin ook niet mee. Niet alleen containers liepen vast, wij ook. En het team vond het onderhand wel welletjes allemaal. Zij legde het werk neer voor dumpingen. Dit ging de media ook niet voorbij. Het is jammer dat je dan leest in het artikel dat het antwoord van Gemeente Dordrecht is: de vraag is waarschijnlijk blijven liggen in verband met vakantie. Een slecht excuus, onze vraag was er al ruim voor de vakantie.

Ik heb vele argumenten voorbij horen komen om die sleutel maar niet te geven. Zelfs een reactie bleef uit van de wethouder Rik van der Linden, nadat BvD een brief had geschreven op 8 juli. Op 9 september verscheen er via twitter een antwoord naar aanleiding van een tweet van Kevin Noels (D66). De wethouder had voorheen al diverse mentions gehad, en was wel op twitter geweest, gezien zijn andere berichten.

 

In Augustus liet ik ook de harde werkelijkheid zien op social media, waarin ik ook weer om hulp vroeg. Wethouder Marco Stam beloofde beterschap, maar ook hier bleef het daarna stil. Ik snap donders goed dat sommige dingen moeilijk te regelen zijn, dat men meer heeft te doen, maar steeds de stilte zonder uitgestoken hand terwijl een wijk verzuipt in het afval.

Nieuwe kansen, nieuwe ronde

Dat je om een simpele vraag met zoveel personen kreeg te maken… ook dat was blijkbaar voor de gemeente een reden om me vanaf nu te voorzien van een vaste contactpersoon. En deze persoon heeft samen met mij en HVC om tafel gezeten om te kijken naar een oplossing. De sleutel kon ik naar fluiten, daar kwam het op neer. Maar wat is dan een alternatief? Zeker, ik kreeg een leuk pakketje aangeboden. Echter zijn dit kleine hulpmiddelen voor sommige momenten.

Dan verschijnt er een artikel op Dordrecht.net met koeienletters dat we door HVC ondersteund gaan worden.

TeamEen flyer met daarop wat info over het aanbieden van afval in verschillende talen is mooi, maar alleen wanneer ik mensen zie dumpen “die het niet begrijpen”. Met de aangeboden optie om met een afvalcoash door de wijk te gaan heb ik afgewezen, want dit heeft geen actieve toegevoegde waarde die de wijk voor ons schoonmaken. Deze coashes lopen al sinds januari hier rond na mijn artikel in de krant. Een gesprek met wooncorporaties? Die heb ik al genoeg gehad waar weinig valt uit te halen zoals eerder aangegeven.  Deze opties zijn niet de oplossing voor het actief schoonhouden van een wijk. En wat in het artikel is te lezen, HVC ziet liever dat mensen hun afval in containers doen en de rest netjes wegbrengen of een afspraak maken. Gelukkig weten de meesten dat wel, maar het gebeurt niet. Voor mijn team was dit de druppel. Deze trokken zich nu helemaal terug. Ik kan ze geen ongelijk geven en ik kan niet voor hun beslissen. Zij voelde zich na alle inzet ondergewaardeerd en aan de kant gezet, gedemotiveerd.

Als enige trek ik nu aan de kar. Nog steeds ruimend en strijdend. Mijn tanden blijven zitten in hetgeen ik me vastgebeten heb. Hoe moeilijk kan het zijn een groepje vrijwilligers te faciliteren die elke dag, van ochtend tot avond zonder belangen de wijk schoon maken? Als de sleutel echt iets onmogelijks is, dan moet er toch een alternatief kunnen zijn? Dit vond ook de SP die de nodige vragen stelde aan de wethouder. Tijdens de vergadering in de commissie vorige week liet wethouder Stam weten aan de SP binnen een week met een oplossing te komen. Maar, het blijft stil.

Afgelopen week had ik samen met de gemeente en wijk voor wijk een gesprek. Zoekende naar een oplossing voor grofvuil. Echter, en dit heb ik al op mijn persoonlijke facebook aangegeven: het is iets voor op langere termijn. In oktober kan de stichting dit pas gaan overleggen onder elkaar omdat ze nu zelf ook een drukke agenda hebben. Het probleem: wij zijn 7 dagen van ochtend tot avond bezig, en dus kunnen we in principe niet altijd terecht. Dan zouden we een sleutel van hun terrein moeten hebben. Ook dit moet overlegd worden. Het is dus eigenlijk ook geen goed alternatief.

Boos

Ik denk dat ieder weldenkend mens zich kan voorstellen dat je een kookpunt bereikt na al dat getouwtrek. Mijn team is boos en heeft zoiets “zoek het maar uit”. Ik ben teleurgesteld. Waarom is dit nu zo moeilijk? Gewoon een klein beetje hulp voor de knelpunten waar ik vastloop om de wijk schoon te houden? Gratis. Ik ben nooit kritisch geweest, maar dit veranderde hierdoor wel. Ik moest wel, want onder het tapijt vegen is geen optie om aan een schone wijk te werken. Ik heb in mijn kritische berichten nooit op de man af gespeeld door namen te noemen of te gaan schelden. Dat is laag bij de gordel. Maar ik maak iets kenbaar en laat zien wat ik constateer. Maar dat viel bij enkele niet lekker, want ik was te negatief….
Het is alles behalve negatief, alleen draait men hier graag om heen. En als ik iets kritisch bedoel, wil dat niet zeggen dat ik geen respect heb voor de betrokkene. Sterker nog, ik heb nog altijd het volle begrip voor elke persoon in het spel en zoek nog altijd naar een uitweg. Momenten genoeg geweest waar ik personen heel dankbaar ben geweest, en nog steeds trots op wethouder Stam toen die ons de afvalkar overhandigde. Ook nog steeds trots op de gemeente Dordrecht, mijn stad mijn thuis. Alleen dit loopt niet zo soepel. En dat kan de beste gebeuren. En nog steeds heb ik het volste respect voor elke wethouder of wie dan ook.

24 september heb ik overleg gehad met mijn team, deze waren nog hoopvol. Maar na het overleg was die hoop niet meer in hun ogen te vinden. Ik heb ze gevraagd nog even op hun tanden te bijten, maar ik kan niet voor ze praten. Kans bestaat dat ik de kar voorlopig alleen blijf trekken en of naar nieuwe vriijwilligers op zoek moet gaan. Er is een ding wel zeker, ik ben en blijf er voor ‘mijn’ bewoners. Ik hou de hoop erin en blijf strijdvaardig tegen het afval.

uiteindelijk komt het wel op zijn plek en blijf voor een ieder een mensen mens 😉 Ik hoop dat ik mijn gevoel en die van mijn team goed heb kunnen verwoorden.

 

Je kan hieronder reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Next Post

Ook de SP werkt mee

Al beheerder / coördinator van het buurtpreventie team ben ik blij met alle medewerking die ik kan krijgen. Zeker politiek gezien is het goed om partijen te hebben die voor je klaar staan. Zeker nu ik al geruime tijd bezig ben met een vraag om de wijk beter te kunnen […]