De ontwikkeling van buurtpreventie

Roger Wagemans

Buurtpreventie Crabbehof is ontstaan als burgerinitiatief door de groeiende hopen afval die ontstonden in en om de straat Thorbeckeweg en Van den Tempelstraat. Het was voor mij als beheerder genoeg, en ging brainstormen om iets te doen en niet alleen maar toe te kijken en met regelmaat wat te melden. Vanaf onze oprichting tot nu, 7 maanden later, hebben we toch wat los gemaakt en voeten op bodem gezet.

buurtpreventie crabbehof
van den temptelstraat

Dat er in Crabbehof een probleem had met afval was me wel duidelijk. Dat zag je als je op bepaalde plekken kwam. Maar het kwam dichterbij toen in mijn directe omgeving (Thorbeckeweg) de problemen begonnen bij ons appartement. Op het Wiardibeckmanplantsoen en Van den Tempelstraat werden huizen afgebroken en kwamen er nieuwe voor in de plaats. We hoopte op vooruitgang, maar het tegendeel was waar. Opeens was Van den Tempelstraat, wiboustraat en Thorbeckeweg ter hoogte van de apotheek een opslagplaats voor afval naast de containers daar. en dit werd als maar erger. Ondanks nieuwbouw geen vooruitgang maar juist meer afval.

Dit afval was vooral afkomstig van bewoners uit de omgeving. Ik zag het zelf gebeuren, maar ook andere bewoners. Diverse malen stelde we de gemeente op de hoogte. Het was een regelrechte ergernis aan het worden. Maar het was niet alleen het afval van omwoners. We hadden nog een plaag. Het winkelcentrum Crabbehof. Ook winkeliers konden er een puinzooi van maken. Ook van hond vond je afval naast containers, hadden we zwerfvuil van ze doordat ze spullen buiten zette en met wat wind het afval naar onze woningen vloog. Daarbij ook nog eens het winkelend publiek. Deze gooide het afval vrolijk in de struiken als ze het winkelcentrum uit liepen of leegde even hun auto voor ze vertrokken. 

In januari begon ik met de oprichting van een buurtpreventie. Maar dan niet als burgerwacht maar het doel afval bestrijden en verbinding met bewoners. Burgerwacht is niet ons ding, we hebben politie en handhavers. Er verscheen ook een artikel in het AD, dat we meer op een vuilnisbelt dan Dordtse woonwijk wonen. Dit was na een tweet dat ik maar eens al het vuil zou verzamelen en aanbieden bij de gemeente. Dit gebeuren maakte heel wat los. Het was gesprek van de dag en verschillende organisaties schrokken wakker. Vooral toen bekend werd dat ik een eigen project ging opzetten. Mijn roep bleef politiek gezien ook niet stil. Al snel werd ik benaderd door de partij Beter voor Dordt. Zij hadden wel gehoor voor het probleem en wilde me ondersteunen. Mijn plannen legde ik ook voor aan de gemeende Dordrecht en kwam zo in contact met de wijkmanager. Zij hielpen met aan de eerste opstap. Van BVD ontving ik o.a. de hesjes zodat we herkenbaar de straat op konden. De wijkmanager bracht me in contact met verschillende bedrijven voor te netwerken. In het begin was het veel overleg plegen. Al snel gingen we van 1 ronde (3 dagen in de week) naar 3 of 4 rondes (7 dagen per week). Alle ontwikkelingen gingen sneller als verwacht op een positieve manier. We kregen steeds meer voor elkaar en op sommige plekken zag je in de afgelopen 6 maanden ook al een duidelijk effect. En van alleen zwerfvuil ruimen konden we later ook grote vervuilde plekken ruimen door de beschikbare middelen die we kregen. Extra handvaten dat zorgde dat we sneller en efficiënter te werk konden gaan. Intussen ruimen we dagelijks heel wat puin in de wijk. Ook ben ik enorm blij met de samenwerking die ontstaan is tussen ons, de gemeente, handhaving en wijkagent. Wat we allemaal willen is een schone wijk.

 

puinruimers

Sneller en beter in actie waardoor we alles schoner kunnen krijgen. Dat kan om er samen iets aan te doen.

Voor ons is het belangrijk dat we snel in actie kunnen komen. Dat kan alleen maar met de juiste middelen en als sommige organisaties bereid zijn om samen te werken. We regelden met grote moeite een pasje voor containers zodat we snel het afval kwijt konden en niet met vele zakken tegelijk hoefde te sjouwen. Dit hadden we lange tijd na de oprichting gekregen. Via de gemeente gingen we ook voor een aantal adoptie afvalbakken regelen. Dit zijn er 8 die verspreid in de wijk staan. We onderhouden deze dus zelf en willen hiermee ook iedereen stimuleren om het afval in de bakken te gooien en niet op straat. We werkte zoveel puin weg, maar soms moesten we het laten liggen tot ons verdriet. De hoeveelheid was dat te groot voor ons. Via de gemeente en BVD ontvingen we op aanvraag een afvalkar. Dit is voor ons een geweldige hulp bij het schoonmaken, vooral op de plekken waar het erg vervuild is. Die dag werden we eens lekker in het zonnetje gezet, als blijk van waardering wat we doen voor de wijk en dus ook de stad Dordrecht.

Hoewel we wat positieve verschuivingen zagen in de zes maanden tijd, was het nog altijd teveel afval waarmee we dagelijks te maken hadden. Voor mij een reden hier beter en feller op in te spelen, want buurtpreventie Crabbehof was het zat, zeker de opengescheurde zakken door het verkeerd aanbieden van mensen. In de zomer is dit vragen om problemen. Maar het was ook kostbare tijd die verloren ging. We hopen nog vurig op één middel om in het belang van Crabbehof beter te werk kunnen gaan en direct in te springen bij nood. Ik hoop dat de partijen het hier over eens worden en dit voor ons kunnen realiseren.

 September 2019 even wat feller

We hebben ons nooit negatief uitgelaten over de gemeente, sterker nog, we hebben altijd lovende berichten geschreven op social media en de website. Maar er zijn omstadigheden waarin je als een groep vrijwilligers ook een beetje het hoekje ingedreven kunt worden. Er is wat ophef ontstaan omdat we een doodsimpele vraag hadden, maar tevens ook een statement te maken op de problemen met afval op straat waar geen veranderingen in kwamen. Net zoals de eerste keer, was het weer tijd om opnieuw aan de bel te trekken bij de politiek. Het is voor het eerst dat wij ook kritisch gekeken hebben naar de gemeente. Dat is een gevoelig iets, want kritisch wordt niet altijd gewaardeerd. Toch was het nodig, want er bleven zaken liggen, je ging als een soort ping-pong bal op en neer, en iedereen was met van alles bezig. Er komt geen verandering door alsmaar ja te blijven knikken en er zal niets veranderen als je maar vanuit een boom blijft kijken. Zoethoudertjes daar is niemand mee geholpen, wel met actie. Nu hebben wij gemerkt dat de gemeente hier niet zo goed mee kan omgaan. Maar het punt is dat met stil zijn alles op een laag pitje blijft. Als je team dan ook nog eens gaat ‘staken’ uit ongenoegen, dan is het zaak dit goed tegen het licht te houden.

Diverse politieke partijen hebben de boodschap  begrepen. Ook hier is Beter Voor Dordt zich weer sterk gaan maken iets aan het probleem te doen, maar ook om te kijken of ze ons tegemoed kunnen komen. Een nieuwkomer in het verhaal is de SP. Ook met hun heb ik veelzijdig contact gehad om openheid van zaken te geven. Ook zij zien in dat het anders moet in Crabbehof en zijn ook van mening dat we beter en meer gefaciliteerd moeten worden. Zij hebben de nodige vragen gesteld in raadscommissie en het afvalprobleem staat mede dankzij deze partijen weer op de agenda. De hele situatie gezien het team hangt nu af van de politiek. Ondanks al deze spanningen blijf ik mijn werk doen, meldingen maken, ruimen, waarnemen. Dat geld voor elk hoekje, gaatje en container in de wijk. Ik blijf doen wat ik altijd gedaan heb.

Je kan hieronder reageren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Next Post

Buurtpreventie is puinhopen zat

In juni 2019 verscheen er een artikel in de krant, het AD, dat we de de puinhopen zat zijn. Ja we zijn puinruimers, maar wat je zag in de wijk was absurt. En dat had mede te maken met de pmd zakken en huisvuil, dat letterlijk over straat lag. Wie […]